Pasaniku

Deri para nje kohe
bukur te gjate
me udheheqnin deshirat
parreshtur,dite e nate.

Shita gjithqka qe pata
larg vendit tim i'a mbatha
e shihja veten si ambasador
gjithqka qe fluturonte,e kapja me dore.

Neteve te gjata
kurre nuk beja gjum
se shoqerine qe kisha
benin jete si une.

Isha simpatik,
te gjithe me adhuronin,
mbi te gjitha pasanik,
e me gisht nga une tregonin.

Por dite e fundm'e sa shpejt erdhi
bashke me pleqerine qe kaq shpejt se prisnja
kush si une pasurine se derdhi
ooooo sa do doja,sa me shpejt te vdisja.

- poezi nga Aferdita Salihu


- Poezia u dërgua nga Aferdita Salihu -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  7