Erblina Syla Poezi
Erblina Syla

Thirrje Per Ndihme!

Kjo eshte thirrje per ndihme, jam plagosur dhe pertoke zvarritur perpiqem t'ia mbathe. NDIHME!! A me degjon dikush?! Ju lutem! Kjo vetmi po me vret me shume se c'mund te bej thika pas shpine. Jam hije e se kaluares qe perpiqet ti kapet drites se te tashmes. Po venitem, zhdukem, e ndjej kete lloj neverie deri ne palce. Jetoj jeten me pendime, a me degjon zerin? Pse jam e urryer ndaj gjithkujt? Ndihem kaq e ulet. Edhe arma ime eshte kunder meje, e humba mbreterine time.
Bertita, vrapova, reflektova sikur cdo gje qe reflekton ne uje. Mos valle kam vdekur? A me degjon dikush? Kjo eshte thirrje per ndihme! A po mi ndjen prekjet e mia? Kam nje jete te mbushur me hidherime e pendime. E ndjej tashme qe kam humbur, valle po kush jam une?!?

- Ese nga Erblina Syla


- U dërgua nga Erblina Syla -


{{ risposta }}
Mesatarja:  {{ nStars }} / Votuan:  {{ nVotes }}

Komente 0