Më mbaj mend (për 1 muaj)

Hyrja është kryer me sukses!


Tema: Poezi Për Ëndrra dhe Shpresë

Largimi Nga Shtepija

Ne driten e Hanes shushurisnin xhethet
njé puhij e leht frunte nga veriu
yjet me percillnin nen hijen e drunjeve te xhaté
ate nate nga fshati kur e leshova shtepin

Té leht i leshoja hapat mbi rrugen me guré
Rrezet e malit te korabit me thepat e mbreht
fetyre e venitur i lodhur kembet s'me mbanin
ate nat i vetmuar i humbur i zbehur

Koha kalonte ashtu si lotet qe i leshoja
ndonjiher per kok u sillnin zera te quditur
Kasolles lamtumiren i thashe,pa e paré Nén e Babé
nga dora Barbare qe mu dasht me ike..

Skrepa kodra e male disi i kaloja
diku nga mesnata hana me la ne vetmi
rruga me su shifte drit te ndezja su bonte
si ta vazhdija rrugen e ku tani te rri

Nga larg u dexhonin krismat vall qe po nxhané
ne koke mu sillnin mendime te keqija
lasje t vetmuar gra femij e pleq
E mu me mori me vete arratija...

- poezi nga Fatmir Çitaku


Nuk ka akoma asnjë votë



Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet