Reth I Jetës

Të shtunën mbodhëm bashkë
lulet e kopshtit tonë,
të dielën i ujitëm qetë
dhe ndejtëm deri vonë.
Të hënën ne gjetëm idenë
të lëmë lulet të flenë,
të martën me patjetër,
lulet i skicuam në letër.
Të mërkurën gjetëm fjalët,
që na lanë për lulet të parët,
të enjten u gdhimë me zell,
unë të vështroj, ti përzgjell.
Të premten ç’po ngjan
lulet u vyshkën e u thanë...,
që të ngjalleshin, duhej e shtuna
të rinisnim prapë nga puna.

- poezi nga Fatmir Terziu


Nuk ka akoma asnjë votë