Tema: Poezi Për Dimrin


Dimër

Humbën zogjtë prej katundi,
në pyll këngë jete më nuk dëgjon.
Ra për tokë edhe gjethja e fundit.
Era loz e bredh me të.
Me ftohtësi të mistershme,dimri po troket.
I furishëm vigjëlon acari,
Akullimat e kristalta nga qielli bien
dhe mbulojnë e shkretojnë gjithcka.

- Poezi nga Kevin Çika


- U dërgua nga Kevincika -


{{ risposta }}
Mesatarja:  {{ nStars }} / Votuan:  {{ nVotes }}

Komente 0