Tema: Poezi Për Shokët


Nje Molle Shokut

Eranda e vogel,e zhytur ne mendime,hyri ne dhom duke kafshuar nje molle te madhe e te kuqe.Dukej sikur e hante me merzi ate molle.
I ati u habit,sepse e dinte se asaj i pelqenin shum mollet.
-Nuk ta jap,-zuri te fliste me veten ajo,duke u shikuar ne pasqyr.-Nuk kam tjeter...ti e ha krejt.Ik,ik,prej meje!Ik!
-Erand,-e thirri i ati,-kujt nuk po ja jep mollen?Vetes sate ne pasqyr?
-Nuk t'ia jap qenit,u zu ngusht Eranda.
-Cilit qen?Ne shtepin ton nuk kemi kurrfar qeni!
-Paj...ne rrug pash nje qen...ma kerkoi mollen...
Eranda i shkoi pran t'et.
-Baba,mund ta marr edhe nje molle?
-Po,bij,por se pari haje ate qe ke ne dor.
-Jo,dua ta marr menjeher dhe te dal ne rrug.
-Pse ne rrug?
-Dua t'ia jap Besimit nje moll...pak me par kerkoi ta ma kafhonte mollen,kurse une nuk e lejova...
-Prandaj nuk po te haet molla,apo jo?
Vajza tundi koken ne shenj pohimi.
-Te lumt,bij!-e uroi i ati.-Besniku eshte shoku yt i lagjes.
Eranda i buzeqeshi me dashuri.Mori nga shporta mollen me te madhe dhe vrapoi ne rruge,te gjente Besnikun...

- Poezi nga Qamil Batalli



{{ risposta }}
Mesatarja:  {{ nStars }} / Votuan:  {{ nVotes }}


Komente 1