Tema: Poezi Për Gjuhën Shqipe

E Ëmbla E Gjuhës

Në artin e gjuhës së folur
në artin e gjuhës së shkruar
gjeni e gjuhës-fjalët i mbjellë
gjeni e gjuhës, fjalët i rritë

Për mija vjet të gjuhës sonë
në dheun ku rrënjëzon bari
edhe toka flet s´i flasim ne
dhe gjuha qeshë si qeshim ne

Në sintaksë ku lulëzon gjuha
çdo shkronjë ka diellin e vet
që nga mëngjesi e në muzg
në gjuhë shndritë një jetë e re

Gjuha ime, ti udhën mirë e di
marsho me gjakun shkrimor
ti je njëlloj si perëndia, me ty
kam fjalën e gjaktë të tokës

- poezi nga Rrustem Geci


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  4.5 / Votuan:  2