Bukurisë Shqiptare

Ballë i sajë i dëlirë si pllajat.
Ku butë dielli, i ledhaton.
Si me fol për sytë e saja?
Ne mos ka fjalë qe ti shpjegon?
Për at shtatë, si me gjet fjalë?
Me be, kinse, me përshkrua.
"Lum për nenën qe ka djalë.
N 'krah si dhëndër, me i ofrua!
Po ta shihte dhe vet hëna.
Me kujdes, kish me vrojtua!
Do te pyeste, se si nëna?
"Ketë hijeshi, e ka "sajua"
"Keq me thanë, por po dyshohem?
Se shumë djem i le pa gjumë.
"Bukurie, të tillë, përrallore".
Është vështirë, më gjet ndokund!
"Trojet tona, janë hyjnore".
"Bukurit, nuk kanë përshkrim"!
Lindin nënat, dora, dore.
Veç shqiponja, pa mbarim

- poezi nga Sahit Shala


- Poezia u dërgua nga SahitShala -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  3