Kur Bie Nata

Kur nata puqet me kodra e male,
unë rri e i flasë ''yllit polar''!
Me janë shtua vitet, s'kam si ti ndal-e!
Me shtrëngate malli, më hedhë mbi valë.

Ecën me mendjen ne qiell pa fund,
Një kujtim ikën, tjetri tujë ardh.
Ty përcjell t 'fala, n 'krahë dallëndyshes?
Apo ta zgjidhi, një pëllumb të bardhë?

Kthehu pra kthehu, moj "zanë mali''!
Se nata ikën e s'kthehet me.
Japë një shtrëngim, në krahë këtij djali,
se kënga nisi, sa mori za!

Me yjtë në qiell po t 'thurë kurora!
Me ka, ''molisë malli' 'diçka me falë,
Nga malli i madhe, këngës ia mora,
një ''Serenadë' 'veç me kitarë

- poezi nga Sahit Shala


- Poezia u dërgua nga SahitShala -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  70