Sergej Esenin Poezi
Sergej Esenin

Jo Më Kot

Jo më kot fryjnë erërat,
Jo më kot stuhia buçet.
Sytë e mi dikush fshehtas
I dehu me dritë të qetë.

Dhe prej dikujt ëmbëlsia pranverore
Në mjegullën e kaltër më hoqi sot
Nga trishtimi mua mrekullisht,
Por jo që këtu nga hyjnorja tokë.

Pikimin e qetë të qumshtit jo ankthin,
Tronditjen yjore jo dhimbjen,
Me kohë dua universin, përjetësinë
Sikur ato të ishin vatra ime, atdheu im.

Gjithçka në ta është bujare, e shenjtë,
Dhe ajo që dhemb shkëlqen,
Perëndimi, lulkuqe e ndezur,
Rrjedh çurg në të qelqtin liqen.

Një vegim në detin e grurit
I pafrenueshëm vjen në buzë
Qielli që polli në muzg
Lëpin ai viçin e tij të kuq.

- Poezi nga Sergej Esenin



{{ risposta }}
Mesatarja:  {{ nStars }} / Votuan:  {{ nVotes }}

Komente 0