Më mbaj mend (për 1 muaj)

Të Tërbuarit

I verbëroi magjia e zezë
Erdhën të verbër,kurrë nuk u ngopën
edhe na e bënin zap tokën
edhe na e kërkonin kokën!
Ata bijë kasapi
lakmia i kapi
të ushqeheshin me mish arbëri

Duro zemër
duro asht
të pacipët,e pa emër
i hypnin kalit mbrapsht
desh na kapërdiu
kjo bishë njeriu
se mendimi i tharbur
mëlqitë ua pat kalbur
u desh të durohen njëqindvjet
Deri sa i kalli etja e vet.

- Poezi nga Shaban Cakolli


- U dërgua nga perla -


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  2

Komente 0