Më mbaj mend (për 1 muaj)

Hyrja është kryer me sukses!

Përbrendësh Më Ziejnë Eshtrat...

Përbrendësh më ziejnë eshtrat.
Kërrusja ma kruan tepen e kresë,
e gota që kam përpara
më përqesh.

Përposhtë xhamash mjegullorë,
udhëkryqi ua mat hijet,
ua peshon mëkatet,
çasteve kalimtarë.

E premte është,
e premtja e parë e dhjetorit,
e duart e mia mpaken
mbi fytyrën e ditës.

E tëra dritë,
kjo ditë,
e unë jam mosqenia.

Sytë e mi
janë thnegla ajri
të përhumbura në dhembje,
e prapa mendjes sime
frymon një hënëlakuriq.
Rrëmon brenda meje
një bishë e çakërdisur,
e mishin tim ha,
e mishin tim përtyp,
e ngihet pleh!

- poezi nga Shazim Mehmeti


Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  3

Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet