Tema: Poezi Për Natyrën

Kam Plote

Unë kam shok diellin,
dhe shoqja ime është pranvera.
tjetër shok kam detin , atë të thellin,
pastaj të tjera shoqe kam lëndinat me luleshqerra.
Unë kam shoke aq shumë,
yjet në qiell të pafundëm,
dhe hënën e bukur ,
me të flas çdo natë,
dhe qenin aty pranë,
dhe pse e kam frikë pak…
Unë hapem dhe flas
me ta shumë buzëqesh,
me hënën e bukur
dhe qiellin krejtë pa re.
Këta jane shokët e mi,
të mirët të çiltërtit,
të thjeshtët, të mençurit,
të pastertit , të dëlirët..
Pastaj ç’mu kujtua!!
dhe zogjte çamarrokë,
oh sa shumë kënaqem
i kam të tërë shok.
Rrugën e mëngjesit,
kur unë shkojë në punë,
ata afër meje,
këndojnë gjithnji e më shumë.
Oh çfare sysh qe kanë,
të pastër, të mirë,
vetëm u shkëlqejnë ,
zogjtë janë ëmbëlsirë.

15 Janar 2014

- poezi nga Valentina Llapri


- Poezia u dërgua nga fotovali -

Zgjidhni me sa yje do votoni

Mesatarja:  5 / Votuan:  6