1
Ndihmo Zot o i lumi Zot,
Nji kangë dhimbje o du me knue,
Për ato vrasje vllau me vlla
Bashkë me sharki po me vajtue.

Ata njerz që ngrehin gishtin
Me ba krim e vlla me vra,
A mendojnë se marrin jetna
Nana e motra rrinë t´u qa.

2
Qysh smendojnë për ardhmëni,
Që s´ju ndal kurr vala e krimit,
Me ato vrasje e vrajnë atdheun
E shtojnë lotin e shtojnë mjerimin.

Ndër mija shembuj të vramë në prita
Alban Kastratin e kujtojmë,
Mos me harrue këtë djalë beqar
Me shumë dhimbj kangen ia knojmë.

3
Në shtator të vitit 2011-të,
Për gjithmonë u shue nji jetë,
Krisi pushka e ndalet zemra
Alban Kastratin e vrajnë në prita.

Kodra e Trimave në Prishtinë
Sot ka marrë nji tjeter emen,
Aty u ngreh gishti i krimit
U thanë lulet e thane pemen.

4
Dy here u vra Alban Kastrati
Djal i ri njizet e katervjet,
Mbet Prishtina pa bukuroshin
Fakulteti pa nji student.

Mbeti nana pa Albanin
Që ja vranë si kanë tregu,
Mbeten motrat e vllaznia
Përgjithmonë me e kujtue.

5
O unë rapsodi me këtë sharki
I përbej po djemt shqiptar,
Ai burr që e don atdheun
Si ngreh ma gishtat vrastar.

Ai që ngreh sot gisht të krimit
Mos pastë derë në këtë botë,
Ai që vretë po sot shqiptar
E lshoftë, e marrtë e lumja tokë.

6
E familja e Alban Kastratit
Ju qon fjalë me lotë në sy,
Sot kush vret rini shqiptare
E ka vra Nanen Shqipni.

Pusho i qetë Alban Kastrati
Për tanë jeten kem me t´kujtue,
Atë indeks me nota plot
Kujtim motrat kanë me rue.