Tema: Poezi Për Jetën


Thinja Ime E Parë!

Rri e flasë me meveten time
Thellë i futur në mendime!
Edhe sot për herë të parë në pasqyrë
Pash një thinjë në kokën time!

Plotë me halle kjo dynja
Na rrethojnë sikur shigjetat,
Dhe tek unë sot zbardhi thinja
Dhe një muaj e 5 ditë i arri unë të 30’tat,

Ti e di o Zoti im,që unë e them të vërtetën
Edhe më pëlqen e verteta,
[ Nuk e di kush po mi nxjerrë thinjat ]
Gruaja dhe familja ime?
Apo hallet që sjellë jeta!

Ndoshta njerëzit e pabindur
Edhepse ju flasim butë,
Ndoshta janë faktor i thinjave
Kur me ta i thartojmë trrutë,

Thinjat do vazhdojnë të dalin
Se në këtë botë jemi të huaj,
Por, të Lutem o Zot i Madh
Mënt e kokës na i ruaj,

I Lartësuat je ti o Zot Që këto ligje
Ja ke bërë detyrë natyrës,
Dhe na ke bërë të jemi real
Dhe kur dalim para pasqyrës,

Se nga kjo botë një ditë do ikim
Dhe në Varr vetëm do t’mbetemi,
Ja Allah, na jep durim
Se tek Ti neve mbështetemi,

Na jep sukses ndaj të vërtetës
Hapin kurrë ne mos ta ndalim,
Dhe kur të na Gjykosht Ti O Allah
Faqe bardhë ne të të dalim.

Alberim Stojani
29/4/2022.

- Poezi nga Alberim Stojani


- U dërgua nga AlberimStojani -


{{ risposta }}
Mesatarja:  {{ nStars }} / Votuan:  {{ nVotes }}

Komente 0