Një zë për të gjithë ata që u detyruan të kërkojnë dritën larg shtëpisë. Kjo këngë nuk është thjesht muzikë, është një pasqyrim i realitetit tonë të përditshëm. Për rininë që ikën, për nënat që presin te pragu, për sistemin që shpesh harron njeriun e thjeshtë. Kur djemtë e rinj vriten rrugëve dhe prindërit tanë mbeten me pensione që nuk mjaftojnë as për ilaçe, heshtja nuk është më opsion. Nuk zgjodhëm ne të jemi në dhe të huaj... ishte faji i atyre që e shkatërruan shpresën.