U nisa nga
shtëpia shumë vite më parë.
Me një trast në dorë kalova
male dhe bëre për në botë të huaj.
Pa gjuhë,
pa ngrënë,
pa larë,
pa pare.

Ditë net me ra i humbur nëjën pyll me drita.
Tamam
se një Dua shumë gjëra të tregoj,
por s'di
nga t'ja filloj.
I thonë o shok kaq vjet kurbet.
Fjala e vetë që
flet.
Është një rëndë kurbeti shok.

Ju e dini vetë.
Ka momente mrekullin takon.
Ka dhe çaste
që çdo më jetë.
Është i rëndë kurbeti shok.

Ju e dini vetë.
Ka momente qiellin zë me dorë.
Ka dhe
çaste që ndihesh ple.

Po kthehem
në shtëpi unë pas kaq vjetësh me një valixhe në dorë.
Më vjen habi dhe qesh
me vete.
Këto vite kur kujtohet.
Me këmish
të firmës dhe syze dielli.
Uiskën po shijoj mbi supe e hedhur
një çupë me shini porisme që kushton.
Dhe këtu lart nga aeroplani
botën kur shikoj them si ka mundësi ka
gjet gurbet kur toka është njësoj.
Është i rëndë kur veti shok.
Ju
e dini vetë.
Ka momente mrekulli takon.
Ka dhe
çaste që s'do më jetë.
Është i rëndë kur mbeti zhok ju
e dini vetë.
Ka momente qiellin zë me dorë.

Ka dhe çaste që ndihesh ple.

Është i rëndë kurbeti shok.
Ju e dini
vetë.
Ka momente mrekulli takon.
Ka dhe çaste që s'do më jetë.

Është i rëndë kur veti shok.
Ju e dini vetë.
Ka momente qiellin zë me
dorë.
Ka dhe çaste që ndihesh ple.