Mijra i ka lot rrëshkim të nga yjet hëna kokën uli.
A diçka thotë dhe fr
e mërzitur ajo më braktisi.

I ulur në një stol jam bër njash
me errësirën.
Çfarë po ndodh me mua?
Ku e gjeti kaq forcë të vrashurinë
o natë,
as më thua.
Në krahët
e tuonat me dhimbje më lart ajo s'di është zemra se zemër vetë s'ka.
Helmoj
dashurinë dhe ëndërrat e mirë.
Kudo qofsh e dashur
të mallkoftë Perëndia.

Qindra mendime si flutura
më rrethojnë.
Nata vellon hodhi
i ulur në një stol me vetmin prapë do qëndroj sa shpejt më harroj ti natë kokën tund dhe më frua Si dëgjove fjalët që të thoja?
Idhe,
dashuri të gjitha or djal
dhe ja e pësove
në krahët e duanët me Dimje
më lah ajo s'di ç është zemra
se zemër vetë s'ka.

Helmoj dashurinë dhe ëndërrat
e mirë.
Kudo qofsh e dashur të mallkoftë
Perëndia.

Në krahët eat me dhimbje
më lart.
Ajo s'di është zemra se zemër vetë s'ka.
Helmo
dashurinë dhe ëndërrat e mirë.
Kudo
qofsh e dashur të mallkoftë.
Perëndia