Sa pranvera shkojnë e vijnë unë i mjeri këtu në mërgim e kam lë nënën te dera,
e kam lënë motrën e zeza okofshbet o që na lë neve shkret okofsh kur O që na lëkry Nusen tu i prit un i kam lënë fëmijët jeti.
Kur do të them unë shtëpi se më do ç gurbet i zi.
O ma kof shok
vet o që na lë v kret o mkofsh kur i vet o që na la neve shkry