Nuk jam i ligë, por s'di të të mbaj për vete
Nga pragu yt, heshtje e ftohtë si vdekje
Aroma jote me ndjek si hije më dënon

Shpirti bosh si një qytet pa drita,
Në ëndrra vjen, si shi që pikë me riga
Ta ndiej zërin si melodi që nuk ndalon

Në mes t'stuhisë jemi të humbur
Pa busull e pa dritë
Në heshtje fundin e prekem
Njëri-tjetrin gjithmonë e deshëm

Bashkë të dy, në një kafaz pa derë
Me zemrën plagë dhe me shpirtin akull
Më mbaj pranë vetes
Përherë afër do më kesh

Çdo moment m'i sjell këngët tona
Nuk dua të shkoj, por s'di a mund të qëndroj
Je jeta ime, e di do t'dua përgjithmonë

Hije e errët si një këngë pa ritëm
Sytë e tu si një skenë me drita
Ti ke ndryshuar, unë nuk jam më si dikur

Nëse ndjen se pak më ke dashur
Më beso, për ty kam ndryshuar.
Lëri fjalët, më jep një natë të fundit bashkë