ka dhënë jeta Shumë mundësi e një e kam pas me ty,
flokët e bardha syn i zi.
Për atë kohë kam nostalgji ajo ku me vlerë si ari.
Kush ka pas interes veç njëherë meu përqafu prej halaqe deri në mëngjes bosqeshja jote sikur dielli mua u ngroke për tit bashkë me dashtinë tënde.
Ljenja e fajësisë u rrit.
Ti kur ndryshove si mua ti ajo që je kanë prej një çikës të mirë vetë lek e ke dhënë.
Ti kur ndryishove si muti ta ajo që je qenë prej një çikës të mirë të vetë për lek e ke dhënë.
Sa gjynah për këto ndjenja e për këtë dashni ndoshta ndonjëherë pendohet që do me u thy ke natja kurall s'toj ajo shkoj ajo shkoj prej meje shkoj unë nuk e ke dorë prej teje këto.
K e din shumë mirë.
Ti më ke lënë mua hiç nuk ke pa të vështirë.
Ndoshta nuk ta n më për mua.
Se di pse e ndryshove tjetrit i bëri krejt se ti në lek mashtrove.
E din sa të mirë k bash?
Ne patën krejt fëmijë sakt këtë që e ndjeva për ty.
Kësaj i thonë dashni.
Du me thirrë emrin tënd e me thënë sa shumë të dua.
Fjalë që i shkruajta për ty.
Du që ti me lexu.
Du që ti me lexu.
Du me thirrë emrin tënd.
E me thënë sa shumë tu du fjalë që i shkruajta për ty du që ti me lexu.
Sa gjynah për këto ndjenja e për këtë dashni ndoshta meherë pendohet që do me u thy ke inat për ndjenja kur hall s bj ajo shkoj ajo shkoj prej meje shko