Më mbaj mend (për 1 muaj)


Tema: Poezi Për Shoqërinë

E Bukura E Rrallë

Ajo kishte qiellin ne syte e saj
Dinte te magjepste me nje shikim,
Nje bote me endrra, vet enderr ne skaj
Shuante eklipsin me nje ndricim.
Aq e vecante dhe e rralle
Nje buqete kacurrelash i benin hije,
Si vesa e ftoht mbi nje lule ne mal
Dukej teper e bukur si bora qe bie.
Dhe kur floket e arta i binin mbi qepalla
Me njeren dore i largonte ngadale,
Ashtu sikur rrembehet dielli e del hana
Nga rrezja e pare lindi ne maj.
A thua e di kush cfare ishte valle
Nje mister s'zgjidhet me kaq mund,
Si mund t pershkruhet dot me fjale
Nje magji e qendisur vetem nur.

- poezi nga Bleona Rroci


- Poezia u dërgua nga Bleonarroci -

Nuk ka akoma asnjë votë



Komente mbi këtë krijim


* Të regjistruarit mund të votojnë ose të sinjalizojnë komentet