Mbrëmja zbret pa zhurme mbi qytet.
Rrugët flasin me hapa të ngadaltë.
Eci vetëm por s'jam bosh.
Diçka brenda meje zgjohet prapë.
Ajri mban fjalë që s'u thënë kurrë.
Si letra të palexuara në xhep.
Nuk po kërkoj përgjigje sonte.
Vetëm të ndjej.
Vetëm të jem.
Nëse ndalem për një çast
është zemra po më flet.
Jo për atë që humba dje,
për at që vjen.
Mos më thirr,
mos më mbaj.
Le te digjem Ngadal
në këm ndjenje jam ketu
Jam zgjuar,
jam e lirë edhe kur nata më mbyll sytë.
Mos më kthe nga kjo rrugë,
dua ta ndje deri
Dritat dridhen mbi Prishtinë
si kujtimet që s'duan të ikin.
Çdo hap më afron me veten time,
jo me atë që isha dikur.
Kam mësuar të mos vrapoj
askush zemra rreh më fortë.
Ka bukuri në pritje edhe forcë
më të qenit vetëm sot.
Nuk kam frikë nga heshtja tani.
Ajo më njeh më mirë se zhurma.
Nëse mbetem këtu sonte
është sepse dua.
Mos më thirr, mos më mbaj.
Le të digjem ngadalë.
Në këte ndjenje këngë ketu
jam zgjuar, jam e lirë
dhe kur nata më mbyll sytë vet.
Mos më kthej nga kjo rrugë,
dua ta ndjej deri në fund.
Nesër mund të ndryshojë gjithçka
ose asgjë fare,
por kjo natë është e imja
dhe s'dua ta ndërroj me premtime
nëse zemra më dhemb pak
Eshtë shenjë që jam gjallë
dhe kjo më mjafton sonte
mos më thirr mos më mbaj.
Le të digjem ngadale,
Me kete ndjenje jam ketu
jam zgjuar, jam e lirë
me veten time përballë.
Nëse kjo natë ikën shpejt,
le të më lërë më fortë se dje.
Kur dritat fiken ngadale
unë ende jam këtu
Unë ende jam këtu.