
Dj Kash
N'gjak E N'zemer
N'gjak E N'zemer
"Ngjak e Nzemer" nga DJ Kash është një këngë e fuqishme rap/hip-hop me ritme që tërheqin vëmendjen dhe një tekst me ndjenja të forta. Titulli -- "Ngjak e Zemër" -- përçon tema të besnikërisë, sfidave dhe qëndrueshmërisë. Kënga përzien rrahje të fuqishme muzikore me mesazhe për lidhjen midis shokëve, vendosmërinë për të vazhduar përpara, dhe pasionin e zjarrtë që na nxit të jetojmë me zemër. Vjen me një ndjenjë intenziteti dhe emocionaliteti që lidhet me përvojat e jetës reale.
TEKSTI :: SONG LYRICS
Nuk janë arritur më rehati.
Janë arritur me plog,
me dashni të paktë,
me durim të shtrenjtë.
Po prapë ecëm.
E kush ec me zemër nuk ndalet kurrë.
Rruga
mbërriti në dhimbje mësu me ec drejt me pa shok që ranë e prapë me besu se nesër krejt bëhet okej.
Jetën e pashë në sytë të armikut,
e pashë në syt të mikut që u shit shumë.
U
betuan për besë,
po besën e shitën paprit.
E u rritu e luftuar me hijet me dhimbje e gjithka zër.
Nëna më tha mos u dorëzo kurrë,
fjala e saj mban rri fortë se heku në dorë.
Nuk jam në gjë jollë.
Jam djalë që ka pa dritë.
Jam djalë që ka pa lot fshehtë.
Edhe buzëqjesh të treme në fyt,
por s'jam rrëzu kurrë.
Edhe kur zemra më ka kajt neshtje.
Se e di kush
ngrihet për veten u ngrihet.
Kur për nesër shumë folin pak ecën,
shumë rrinë ule pa krin drejt e unë jam i pak që ec vetë pa frikë.
Prej të vërtetës një prej të vërtetës
në gjake e në zemër mbaj dhimbjen time.
Po bashkë me dhunën rritet edhe zemra ime.
Nuk jam i shenjtë po jam i drejtë e kush e do vërtetën e sheh shumë shpejt gjake
në kjo jetë më ka provuar.
Po unë ende rri në këmbë,
ende flasde
e dua.
Shpesh ndalem e mendoj pse jeta s'na fali shumë.
Pse si fëmijë e
patëm shtrime pluhur.
Janë të butë me lule lum.
Po mbasi u rritëm kuptu nuk janë lule që s'bëjnë burrë,
as letrat që të ndajnë fatin.
Po shpirti që s'dridhet kurrë.
Jam rritur me mungesë,
me frikë,
me dhimbje,
me heshtje,
po kurrë s'kam ec mbrapa dhe pse jeta më lë pritje.
E unë i dua të mitë,
të humbur,
të ngatërruar,
të plagosur.
Nuk ka hero në lagjet tona veç njerëz kohës,
që dorëzohen.
Kurrë mos u shit për kërkën,
kurr mos t shpinës kush ka
ndihmu.
Jeta jep goditje.
Po s'ka goditje.
Që të vret s'bën me rrezu.
E unë jam ktu.
Po flas,
po rrëfej,
po jap dritë,
se në fund të ditës ne jeni më shumë se çarë kena humb këtë jetë.
Çarë ke në zemër pa dhimbjen time.
Po bashkë
me dhunën rritet edhe zemra ime.
Nuk jam i shenjtë,
po jam i
drejtë.
E kush e do vërtetën e sheh shumë shpejt në gjake në zemër kjo jetë më ka provu.
Po unë ram
ende flas se du.
Nëse nuk e din nga shkon,
shi plagët e tua.
Ato e dinë më mirë se ti.
Qëndro drejt se zemra e pastër nuk humb kurrë.
Janë arritur me plog,
me dashni të paktë,
me durim të shtrenjtë.
Po prapë ecëm.
E kush ec me zemër nuk ndalet kurrë.
Rruga
mbërriti në dhimbje mësu me ec drejt me pa shok që ranë e prapë me besu se nesër krejt bëhet okej.
Jetën e pashë në sytë të armikut,
e pashë në syt të mikut që u shit shumë.
U
betuan për besë,
po besën e shitën paprit.
E u rritu e luftuar me hijet me dhimbje e gjithka zër.
Nëna më tha mos u dorëzo kurrë,
fjala e saj mban rri fortë se heku në dorë.
Nuk jam në gjë jollë.
Jam djalë që ka pa dritë.
Jam djalë që ka pa lot fshehtë.
Edhe buzëqjesh të treme në fyt,
por s'jam rrëzu kurrë.
Edhe kur zemra më ka kajt neshtje.
Se e di kush
ngrihet për veten u ngrihet.
Kur për nesër shumë folin pak ecën,
shumë rrinë ule pa krin drejt e unë jam i pak që ec vetë pa frikë.
Prej të vërtetës një prej të vërtetës
në gjake e në zemër mbaj dhimbjen time.
Po bashkë me dhunën rritet edhe zemra ime.
Nuk jam i shenjtë po jam i drejtë e kush e do vërtetën e sheh shumë shpejt gjake
në kjo jetë më ka provuar.
Po unë ende rri në këmbë,
ende flasde
e dua.
Shpesh ndalem e mendoj pse jeta s'na fali shumë.
Pse si fëmijë e
patëm shtrime pluhur.
Janë të butë me lule lum.
Po mbasi u rritëm kuptu nuk janë lule që s'bëjnë burrë,
as letrat që të ndajnë fatin.
Po shpirti që s'dridhet kurrë.
Jam rritur me mungesë,
me frikë,
me dhimbje,
me heshtje,
po kurrë s'kam ec mbrapa dhe pse jeta më lë pritje.
E unë i dua të mitë,
të humbur,
të ngatërruar,
të plagosur.
Nuk ka hero në lagjet tona veç njerëz kohës,
që dorëzohen.
Kurrë mos u shit për kërkën,
kurr mos t shpinës kush ka
ndihmu.
Jeta jep goditje.
Po s'ka goditje.
Që të vret s'bën me rrezu.
E unë jam ktu.
Po flas,
po rrëfej,
po jap dritë,
se në fund të ditës ne jeni më shumë se çarë kena humb këtë jetë.
Çarë ke në zemër pa dhimbjen time.
Po bashkë
me dhunën rritet edhe zemra ime.
Nuk jam i shenjtë,
po jam i
drejtë.
E kush e do vërtetën e sheh shumë shpejt në gjake në zemër kjo jetë më ka provu.
Po unë ram
ende flas se du.
Nëse nuk e din nga shkon,
shi plagët e tua.
Ato e dinë më mirë se ti.
Qëndro drejt se zemra e pastër nuk humb kurrë.
- Publikimi: 12/01/2026
- Ora: 08:59
- Korrigjo tekstin
- Përkthe tekstin
- Dërgo akordet
- Shtoje në playlist
- Artist kryesor:
Komente 0