P1
Më vizitoi vetmia,
askush nuk e ftoi ooo.
Edhe melankolia,
më vizitoi dhe pagjumësia,
ikni hallet e mia.

A ka një aeroplan, një aeroplan,
menjëherë që shkon kah qielli?!
I paqetoj dy puthje e i dërgoj kah tii…

Ref.
A i ke ende dy nishana?
A po gëzohesh me tupana?
A të vjen keq? A të kujtohem?
Dhimbja ime nga Tirana...

A përsëritet historia?
Mua më duhet dopamina.
Një dashuri sa Marakana,
Dhimbja ime nga Tirana...

MC Kresha:

T’fala dashnisë,
u bë një kohë që s’ka dashni.
T’kom pa promë ëndërr pranë Selvisë
Fustani i bardhë, këmbëzbathur në shi
Floku i lagur, sa hijeshi.
Sytë bajame, ngjyrë jeshil.
Sa t’kom dasht’ unë ty, s’e di…

Loti n’faqe ra ta fshi, t’kom ilaç në farmaci…
S’po foli fjalë, unë po du shpirt
Kur t’shoh po kënaqen sytë për ty.
Me pas mundësi, dhe në dasëm t’vij
Me të pa tuj shndrit
Për mu bën dritë…

P2
Përvjetore, ditëlindje, festa,
i shënoi vetmia ime.
S’më pëlqen kur ajo e shkruan,
biografinë time.

A ka një aeroplan, një aeroplan,
që tejkalon fantazinë time?!
T’i dërgoj dy puthje,
nostalgjia ime…

A i ke ende dy nishana?
Dhimbja ime nga Tirana

A i ke ende dy nishana?
Dhimbja ime nga Tirana

MC Kresha:
Loti n’faqe ra ta fshi, t’kom ilaç në farmaci…
S’po foli fjalë, unë po du shpirt
Kur t’shoh po kënaqen sytë për ty.
Me pas mundësi, dhe në dasëm t’vij
Me të pa tuj shndrit
Për mu bën dritë…

Ref.
A i ke ende dy nishana?
A po gëzohesh me tupana?
A të vjen keq? A të kujtohem?
Dhimbja ime nga Tirana...

A përsëritet historia?
Mua më duhet dopamina.
Një dashuri sa Marakana,
Dhimbja ime nga Tirana...