lëndove.
E më le në vetmi.
Sot martoesh
unë o shpirt po mbaj zi.
Në jetën time
më nuk shoh dritë me sy.
Qysh ke mund ti me më shkatërruar o dashni?
Më lëndove e ma lë në vetmi.
Sa të martohesh,
unë o shpirt po mbaj zi.
Në jetën time më nuk shoh dritë
me sy.
Qysh ke mujt ti më shkatërro dashni.
Sa
herë që më ke thënë du të kam besuar.
Ti je
ai njeri që gjithçka më ka premtuar.
Më pate thënë
asnjëherë dorën nuk ta lëshoj.
Atë që e desha jetën ma shkatërroj.
Sikur mua qysh ma ke bë,
unë s'ta
kisha b o bre krejt ç kam dash veç ty mirë me të pa.
Jeta
mos ka kuptim prej që je larguar.

Të kisha mu me kthy kohën veç me të përqafu.
Ma lëndove e ma len në vetmi.
Sa të martohesh unë o shpirt
po mbaj z jetën time m
nuk shoh dritë me syt.
Qysh ke mund
më shkatërruar dashin?
Ma lëndove e më lë
në vetmi.
Sa të martohesh unë,
o shpirt
po mbaj sy në jetën time nuk shoh dritë me syt.
Qysh ke mund ti me më shkatërru o dashni?
Kjo dashnia
më ka çoru.
Unë kurrgjë nuk pa.
Du taku
me të tjera ti unë shpirtin ta dhash.
E këtë
shpirtin ma ke nxit krejt e ke helmu.
Më mirë
mua më pasro se me më tradhtu.
A beson ti në Zot krejt kanë me t'u kthy.

Unë e di kur kam me u kthjell e ti ke më thyer.
Ka të kujtoh nga një çka kam përjetu.

A më vonë,
o shumë vonë o për meu pendu,
më lëndove e ma le në vetmi.
Sa të martohesh unë,
o shpirt po mbaj zi.
Në jetën time më nuk shoh dritë me sy.
Qysh
ke mujtur ty me më shkatërruar o dashni?