Në lagjet tona zemër me m çel një dritë u hap një fjalë Shpresa e mirësisë o dritë në çdo shtëpi.
Veprat e fajkosanit morën hall.
Si ujë i pastër që rrjedh por.
U bë der hapun për zë.
Nevoj për ata që s'kanë çka pin çka shkon te shtëpi për shtëpi me pa a kan ujë me pi a ka çka veç donte buzëqeshje me O me i dal në krah kujdo që s'ka s'deshi mos fjalë të mëdha veç tu qesh zemrat me i M po,
me hip,
me kur sofrat bhum mbushën prapë,
shpirti gjen shpresë në çdo veprat e fajkasit morën ha.
Si uj pastër që rrjedh pan,
u bë der hapun për ne moj për ata që s'kanë çka pin e çko shkon te shtëpi për shtëpi me pa o kan uj me pi o ka shka Veç donte buzëqeshje me pa me i dalë në krah kujdo që s'ka.