Kur kujtoj ditë e korrikut,
lotët më pikojnë.
Më djeg malli,
oh,
më djeg zjarri.
Prindërit kur kujtoj,
kur kujtoj ditë e korrikut,
lotët më piko më djeg malli,
o më djeg zjarri.
Prindërit kur kujtoj më qan zemra,
më qajnë sytë,
më digjet shtati o në vetmi.
Ku i lash unë nënë e babë?
Ku i kam shokët e mi.
Kurbetin e kam mallkuar fjalën refuqat e trishtuar qenka jeta nga shtëpia lart kur vetin e kam mallkuar fjalën refugjat e trishtuar që nga jeta nga shtëpia la më qenë zemra më qajnë sytë më digjet shtati jo në vetmi ku i lash unë nën e vë ku i kam shok e I vetmuar larga dheut me mall numëroj edhe gurët e sokakut që edhe këndoj i vetmuar larga dhe unë Me mall numëroj edhe gurët e sokakut që edhe këndoj.
Oj,
më qan zemra,
më qajnë sytë,
më digjet shtati jonë vetmi.
Ku i lash unë nënë e babë,
ku i kam shokët e mi.
Më qan zemra,
më qajnë sytë,
më dijet shtati jonë në vetmi,
ku i laj shumë.
Unë e b ku i kam shokët e mi.