ndoshta ti një natë ke me ardhë,
unë s'kam me të prit aty.
Ndoshta të gat malli si faj,
po unë s'jam më me ty.
Nashta ti një natë s'ke me ardhë,
unë s'ka me të prit aty.
Nashdo të kap malli si f,
po unë s'jam më me ty.
Kujtimet u kthejnë,
i kam palu e i lash ku më kam pre unë t'i dhash krejt po ti s'desha me n kur çona në mëngjes veç heshtja mrin përmby dritarja pa z e shtrati pa dy lotët u kthejna da i mbledhe i derna për shi unë u laga se mungesa më py fjalët si pluh m çon era pse m'i dhe ti më l mendoshta pa dit kur kthe ndosh një natë ke me ardhë Unë s'kam me të prit aty.
Ndoshta të kap mall si faj.
Po unë s'jam më me ty.
Ndoshta di një natë ke me ardhë,
unë s'kam me të prit aty.
Ndoshta të kap malli si faj.
O unë s'jam m me ty.
Mali s'po pushon,
kjo dhimbje s'po ndalon,
çka zemra po pranon,
as veç shpjegon.
Na më kupton kur.
Nëse kthehesh s'ke ku me humbit.
Unë jam thy,
jam tretë hala dyshim,
hala fto si s'besojmë në premtim.
Se më kallë si zjarri në shtëpi.
Jo prej inati,
po prej frikës.
Se e njëjta plak më kthehet prapë në pikës.
Lot pafund prej mërzitjes.
A jam hala gjallë?
Munges të përgjigjes.
Ndoshta ti një natë ke me ardhë.
Unë s'kam me të prit aty.
Ndoshta të kap malli si faj.
O unë s'jam më me ty.