Orëve të vona në pjetore heshtja mbulon e s'ka njeri.
që nëse sheh katër pesë vetë nuk janë veç trupa plotë me vetmi.
Ata diku e kanë një jetë po kush e di,
a kush di.
Edhe një gotë edhe një tjetër për njerëz të mirë e miqtë e vjetër.
Jepi me fund ta shohësh vetë sa e lezetshme kjo botë shkretë.
Nuk ke ku ik,
nuk ke ku shkon.
Saban dy hapa bota mbaron.
Se ka një dritë fund i tunelit nuk është më shpresë,
por veç përdesë si plumbit.
Koha si ti shek herë tu jetu,
herë për demek.
Edhe më bën kaq shumë çuditi,
por tashqë s'kam këtë pranë.
Sa me e pyet si ka mundësi.
Një jetë krejt boshon më radhë,
por është më mirë mos me dit.
Nuk kam asgjë vërtetë me pyet.
Nëse ka një dritë,
të lutem fike se mi vret syt.
Edhe një gotë edhe një tjetër për njerëz të mirë e miqt e vjetër.
Jepi me fund ta shohësh vetë sa e lezetshme kjo botë e shkretë.
Nuk ke ku ik,
nuk ke ku shkon.
Saban dy hapa bota mbaron.
Se ka një dritë fundit tunelit nuk është më shpresë,
por veç vërtetë si plumbi.
Ik koha si fish,
herë tu jetu,
herë për demek.