Najher po heshti, se fjala m'peshon randë
Shumë sene i kom pa, shumë i kom ni, mrena m'kanë lon shenjë
S'jom ka lyp arsyetim, as falje pa vend
Kur ia jep shpirtin ni sene, ai sen s'harrohet lehtë

S'jom prej atyne që kthehen mbrapa me sy t'lagët
Çka e nisa, e çoj deri n'fund, edhe kur m'djeg
Pendimi s'osht plan, veç mësim i msheftë
Nëse sot s'kom, s'do me thanë që s'kom vlerë

Xhelozia nuk m'rrit, dashnia po
Kur kom, e ndaj, se jeta s'osht veç solo
Eci përpara me shpirt t'fortë si guri
Jo për famë, po për paqe mrena gjoksit

Po vi ashpër, jo për me frikësu
Po se rruga vet m'ka msu me mbijetu
Ujqit m'kanë rrit, nata m'ka kalit
Prej dhimbjes e kom nxjerr forcë si çelik

Fjalët n'letër s'jon zbukurim, jon peshë
Çka del prej meje, osht veç e vërtetë
Zemra shqiptarit s'e duron rrenën
Për ni fjalë t'kotë, s'e shes karakterin

Koha ka me kallxu çka kom mbjell
Jo sot, po nesër, krejt del n'diell
Shpesh kom ra, kom hangër fundin
Po u qu, se jeta s'ta fal me u dorzu

Njerzt si hije rrinë veç me t'pa keq
Kur s'mujn me t'kap, t'folin mbrapa lehtë
Un e nij melodinë që m'ban me nejt gjallë
Çka du me bo, e boj, s'e lo jetën n'anë

Hip-hop me ndjenja, jo veç rimë
Receta jemja vjen prej përjetimit
Ata që m'dojn, m'dojn pa kushte
Ata që s'm'dojn, digjen vet si livadh i thatë

E du ket lojë, po s'jom aktor
Nëse s'dalloj, s'kom çka lyp n'korridor
Çka jetoj, s'e trilloj, eci n'stuhi
Përjetoj, mbijetoj, prapë rri n'kambë un

E boj për qef, jo për me u mshef
Kuq e zi n'zemër, instinkt i egër n'vet
Jo krejt e kuptojnë çka po thom
Po ai që e ka jetu, e din mirë kush jom

Qysh fmi, s'jom kon naiv
Bota m'ka rrit para kohe, realitet i ashpër
Mos u mundo mu bo kopje e dikujt
Origjinali osht i vështirë, po fundin e ka t'ndrit

E kom pa botën tu u ngushtu për qafë
Kur fjala vret ma shumë se grushti
S'kom nevojë me brit, kur heshtja flet
Se çka kom përjetu, s'fshihet lehtë

Rrugët m'kanë msu me lexu fytyra
Kush t'qesh n'ballë, kush t'ban prita
S'besoj lehtë, po kur besoj, jepna krejt
Se tradhtia t'then ma rand se plumbi n'gjoks

S'jom i fortë pse s'kom dhimbje mrena
Po se kom msu me jetu me to çdo ditë
Kur s'pata asni krah me u mbështet
E kom gjet veten, edhe kom vazhdu me ec

Kohë t'errta m'kanë bo me u rrit shpejt
Jo çdo plagë shihet, po secila peshon n'shpirt
Kur m'thojn "pse s'ndalesh pak?", s'e din çka m'ndjek
Se kur ndalesh n'kët botë, t'han pa mendu dy herë

S'jom ka lyp lavdi, as fron t'rrejt
Veç paqe mrena, me flejt pa u çu n'terr
Eci drejt, edhe kur rruga m'kundërshton
Se karakteri s'blihet, ai formohet n'stuhi, jo n'rehati

Kom humb njerz, po jo dinjitet
Kom lan pas sene që m'mbajtshin t'lidhun
Çka s'osht për mu, le t'shkoj pa zhurmë
S'ka mllef, veç qetësi kur e din kush je n'rranjë

Nëse nesër s'jom, le t'meten fjalët
Jo si famë, po si gjurmë n'kët qytet
Se jeta osht provë, jo garë me tjert
Fiton ai që rrin vetvetja, edhe pa dritë e shpresë

Deri n'fund me t'vërtetën n'dorë
Jo perfekt, po i drejtë n'kët botë t'lodhun
Nëse bjen prapë, prapë çohna vet
Se kjo osht rruga jem -- me ec, jo me u mshef.