Mora lot e mora mallë,
nroje të mija,
du me dalë rrugës s'an kujtim zot si je vendlindja ime.
hapa jam afru rrahjet zemrës tuj me ju shtu me lot shpirtit atë ditë qa e kishin mbyll derën përjashhtë thirra babë thirra nënë thirra motër thirra vëlla lutjen për Hq nuk gjetë në tokën time me i vetën.
Thirra babë,
thirra nënë,
thirra motër thirra vëlla,
por gurbetin na ka ndjallë me kë mos me u pas.
E kanë me vetëm djevri ç herë fylla çifteli në prak derës ul prej mallit tuj ku me Koc e malit ata veç mërzinë kurit të veta për malësinë për pakën dhe të huaj mos e humbni vendin tuaj.
Thirra miq,
thirra shoqni,
asin s'po maani.
Lutje përgjigje nuk gjetën në tokën time me i vetën birra mi shtyra shoqni askush zëin s'po ma n.
Por gurbetin na ka ndjallë me kë mos me u pa.
O fukaro ishim dikur,
por dashnia s'mungoi kurrë.
Ne mendime krejt kam tret si na erdhi kështu kjo jetë po ja them një fjalë të vërtetë gjë më shtrenjtë nuk ka n këtë jetë pasuria e parë e jetës kur je bashkë me njerëz e zemrë Sa herë me jek mallin ku zemër kem me vëlla.
Ko erdh me thënë një fjalë,
mirë se erdhe në sofrën tënde.
Sa herë pini prej kurbetit një grusht dhe merrni me vete merrni larg atje dhe të huaj.
Hej pak dashni prej vendit tuaj.