Nuk mund me dashur meu njt edhe meu kthy ti ndjenja sa më kthen ti,
më ke vraeti.
Kur e di me kje prek hala dha mu kjo dhimbë që më ka smur.
Nuk po mu më duru.
Ajo fytyrë e bukur edhe në më bëjke dritë.
E ruajsha si një beb,
si një lule tu e rritur prej mëngjesit deri në mbrëmje me dashni du e u hid mendova gjeta njerën që tërë jetën e kam prit.
Jo se me ko i desha krejt po s'bëjsha zë,
bëjke loj si domino me tjetrin jam i njoh unë u dash me du mos do trin thojke reago zemra kajke jo ajoo e çela derën i thash shko vazhdo e shko q aty ku je nis nuk mund me ndreq q at që ke prish vazhdo ngo llafe prej shoqnis të kanë rrejt kam fluk je m qik e shtëpisë nuk mu me dash meu njjt edhe meu kthy ti ndja sa më kthen ti më ke Ove ti kur e di me k je prek hala ndhim që më ka sm nuk po mu me duru pse u desh me dështu më fol diçka thu pse u vet mua edhe pse njëri tjetrin gum qysh me mbijetu në këtë dhunë këto që janë me gum i ke msh si unë po flem poon ti nuk je në gjun kur me dash një lun ashtu mu më kallëzuan shkru me kallëzom që u b vonë e je ka vunë thash run se kamu U b vonë si lipi neve n trum të harru jem prej jashtit po prej menda jem të kujtuar nuk mund me dash meu njëjt edhe me u kthy ti ndjenja sa më kthen ti më ke vra vet kur e di me k je prek hala nd kjo dhimb që më ka sm nuk po mu me duru