Vetë kur një cigare,
një gotë veruj këtë nuk ka hëma po duket tërë fare zarë.
Boshme si fetale i shk tell me nuk kishim rrugë dalej vendimet i morën fatale ha zemra bosh s'po di çar me b syb nuk më sa mungon se imagjin s'du me të pa po mos u largo ja nuk di ku jam me një hallakat tash po ritu unë për çdo natë ende në filli ka rrugë si copu se do vish tu mendu se të çoh pra ik zemra mar kujt me ja dhënë lulet ë s'kena me u prek më s'kena me u pa më ta ndar rrugët ë s'ka me kërkim falje s'ka meu kthy mbrapa vetë e kena fik zjarrin tash e ftohtë unë nata a kupton s'kena me festu data a kupton sa e madhe desfata me të kry një cigare një gotë ver edhe tingësht nuk ka hë më po duket tërë fare Të rë bosh si petale i shkellë më nuk kishim rrugë dalje vendimet i morëm fatale ha u b që nuk po shihna në qytet nuk po pit nuk po shkojna n det a thu prej inatit ti më ke lënë vetë po s'd mend që ti m ke marrë mend ishe më e bukura ose më kuklabdi ten edhe shijen sikur fruta s'mundjna me ta harru ty kjo më e sigurta mos me u largu nuk e di sa herë tu lut Pr se ke shkuar sa më mungon era jote.
Përqafimi meh përfund kësaj bote me kj tutë një cigare një gotë veruj kitar nuk ka hë më po duket fare se ra bosh si petale i shkellë nuk kishim rrugë dalje vendimet i morëm fatal