Kamik larg vendi tim
nëpër rrugë me lotë në sy.
Zemra di gjet dhe vajton
s'ka si ty moj Shqipëri.
Zemra
diget dhe vajton s'ka si ty
moj Shqipëri.
O kur
qofsh mallkuar,
shpirti zemër
përvëluar jashtë prun shtëpisë
sime plot me dert e mallë.

A kur në breh,
qofsh i mallkuar,
shpirt e zemër përuar
prakun e shtëpisë sime plot me
detallë.

Prit
me sytë nga forta malli shumë e ka marrë më thot
ja ime se më gjen,
as më gjen gjallë më thotteja bija ime se
më gjen,
as më gjen gjallë.
O kurbet
qofsh i mallkuar,
shpirt e zemër përvëluar.
Dash
prapë e shtëpisë sime,
flotë me
derë e mallën.
O kur vet qofsh i mallkuar,
shpirt e zemër përvuar.
Dash pragun
e shtëpisë sime,
plot me mallën

Vërtetë nga një nëno për ty kam më shumë mall a kur të kthehem në Shqipëri
pragun tim do të thotë më i madh.
Kur të kthehem në Shqipëri
pragun tim do tut e madh.

O kurb qofsh i mallkuar,
shpirt e
zemër përvëluar,
dash pragun e shtëpisë sime,
plotë me
det mallën.
O kur
qofsh i mallkuar,
shpirti e zemër përvëluar shpë e
shtëpisë sime,
zot me mallë.