Është pasdite ulur mbi mendimet e mia jam.
Është e premte dhe po më kërkon gjithë shoqëria që kam.
Por këtë herë nuk kam më dëshirën për të njëjtat fjalë.
Si çdo herë janë të njëjtat kë që qarkullojnë pa mas.
Ritmi i jetës ndihet dhe më mirë pa shumë volum të lartë.
Syt e mjegut morën ngjyrën e pasdites mbi taratë.
Por këtë herë do mendoj mbi vete sikurrë më parë.
Sa ka vlerë të zbuloj në libër vende pa i parë.
Vetëm sadopak do mund të shoh gjithë botën.
Të njoh gjithë botën.
Vetë tëndem gjallë e pandikuar nga gabimet që mban ky dita.
hy çfarë kam shkruar janë ato që nuk i thoja dot me fjalë.
Pak kuptuar ndoshta doja të dëgjoja një më fal nga gjithë miq njerëzit që më deshën në vend të parë lakuri shpemë tek s'ja vjeshte zemrën më kam parë vetëm sadopak do mund të shoh gjithë botën të njoh Gjithë botën vetëm ndihem gjallë e pandikuar nga gabimet.
Ndaje lapsin tënd me atë që ka të njëjtën mendje.
Fale çfarë të dhën nëpër fletët e kësaj shoqërie ditë.
Ditarës,
vetëm sadopak do mund të shoh gjithë botën.
Të shoh gjithë botën vetëm jem gjallë e pandikuar nga gabimet që mban ky dita.
Vetëm sadopak do mund të shoh gjithë botën,
të njoh gjithë botën.
Faleminderit.