dytë

Klasifikimi: mbiemër, emër

1. emër
   dýtë (i, e)
   • ▸ edhe si që i përgjigjet numrit dy në një varg të pandërprerë qeniesh a sendesh, në një radhë etj.: kati i dytë; veta e dytë (gjuh.); sistemi i dytë i sinjaleve (psikol.); doli i dyti; e dyta… pika a çështja që vjen pas së parës, së dyti…
2. mbiemër
   • ▸ që vjen pas të parit për nga rëndësia, nga vlera, nga cilësia; që varet nga i pari, që e ndihmon a e plotëson atë: i cilësisë (i dorës) së dytë; violinë e dytë (edhe fig.); bimë (kultura) të dyta bimë plotësuese që mbillen së bashku me bimë kryesore ose pas tyre;
   • ▸ që zë vendin e atij të vërtetit; që përsërit të parin, tjetër: iu bë natyrë e dytë; s’ka tjetër të dytë është i papërsëritshëm; s’ka të dytë si ai është shumë i mirë, më i mirë nga të gjithë.
   • ▸ që nuk është normal nga trutë: është bërë si i dytë.