gomár,-i

Klasifikimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, mbiemër, kuptim i figurshëm, i ligjërimit të thjeshtë, me ngjyrim sharës

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   gomár,-i -ë(t)
   • ▸ #njëthundrak më i vogël se #kali, me veshë të gjatë, që mbahet për ngarkesë: ngarkoj gomarin; #kërriç gomari; punon (duron) si gomar punon (duron) shumë; s’çalon gomari nga veshët (fj. u.) nuk e pengon punën një e metë e vogël dhe fare pa rëndësi; e di (vetë) gomari ku e vret #samari (fj. u.) i zoti e di ku i pikon #çatia; punon #kali, ha gomari (fj. u.) dikush bën punën e tjetërkush përfiton; i zoti e nxjerr gomarin nga #balta (fj. u.); s’ka ç’i bën gomarit, i bie samarit (fj. u.) ia nxjerr inatin dikujt që nuk ka faj; #kali ha tagjinë, gomari mbart #bucelat (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #njëthundrak, #kali, #kërriç, #samari, #çatia, #kali, #balta, #kali, #bucelat
   • ▸ barra që mban kjo kafshë: një gomar #dru; tre gomarë #drithë.
     Shiko gjithashtu: #dru, #drithë
2. mbiemër, kuptim i figurshëm, i ligjërimit të thjeshtë, me ngjyrim sharës
   • ▸ edhe si njeri i trashë nga mendja, budalla; hajvan.