lëkúr/ë,-a

Klasifikimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, kuptim i figurshëm, me kuptim keqësues, mbiemër

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   lëkúr/ë,-a -ë(t)
   • ▸ shtresë e hollë mbështjellëse e trupit të njeriut ose të kafshëve; kjo shtresë e kafshëve që përpunohet për qëllime të ndryshme; lëkurçe: lëkura e duarve (e fytyrës); lëkurë deleje (dhelpre, kunadheje); lëkurë e #regjur; #gjëndrat e lëkurës; shkurti shkurton urët, marsi mbledh lëkurët (fj. u.); s’dalin dy lëkurë nga një dele (nga një #berr) (fj. u.) të mos kërkojmë prej dikujt më shumë sesa ka mundësi.
     Shiko gjithashtu: #regjur, #gjëndrat, #berr
2. i ligjërimit bisedor
   • ▸ #kacek; #shakull: lëkurë vaji; djathë lëkure; bie shi me lëkurë bie shi me rrëshekë.
     Shiko gjithashtu: #kacek, #shakull
   • ▸ zhapë mishi, #lapër.
     Shiko gjithashtu: #lapër
3. numri shumës
   • ▸ edhe -a(t), lëvorja e drurëve; lëvorja a #cipa e disa pemëve, e disa perimeve dhe e farave të disa bimëve: lëkurë #dushku (#shelgu); lëkurë fiku; lëkura e fasules #bishtaja pa kokrra.
     Shiko gjithashtu: #cipa, #dushku, #shelgu, #bishtaja
4. kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ edhe veshja e trupit; pamja e jashtme; mbulesë që fsheh diçka: ndërroi lëkurën; e hoqi lëkurën.
5. i ligjërimit bisedor, me kuptim keqësues
   • ▸ jeta a qenia e dikujt; vetvetja; jetesa (edhe në njësi #frazeologjike): ruan lëkurën i largohet rrezikut; shikon vetëm veten e vet, nuk çan kokën për të tjerët; i dhimbset lëkura; la lëkurën (diku) (mospërf.) vdiq; u mundua shumë; ia bëri lëkura e ka fajin vetë; e bloi (e fshehu) nën lëkurë e mbajti të fshehtë; i ka hequr shumë lëkura ka vuajtur shumë; e shiti lëkurën shtrenjtë u vra pasi e dëmtoi rëndë kundërshtarin, ia pagoi shtrenjtë armikut.
     Shiko gjithashtu: #frazeologjike
6. mbiemër
   • ▸ si shumë i dobët: mishi ishte lëkurë.