lësh/ój

Klasifikimi: folje kalimtare, veta, i ligjërimit bisedor, kryesisht, kuptim i figurshëm, folje jokalimtare

1. folje kalimtare
   lësh/ój -óva, -úar
   • ▸ e lë të bjerë nga lart poshtë, të varet lirisht ose të mbështetet mbi diçka; e ul, e vë në një vend a e hedh përtokë; e lë: lëshoj gurin nga lart; e lëshoj në lumë (në det); e lëshoi nga duart; i lëshoj flokët mbi supe; e lëshoi lisin (pemën) përtokë e preu; #kali i huaj të lëshon në ujë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #kali
   • ▸ e lë të lirë; e lë të ikë, të lëvizë, të rrjedhë etj.; nuk e mbaj më; ia heq pengesën: e lëshoi zogun; lëshoi bagëtinë (qenin nga zinxhiri); e lëshoi gruan (burrin) (bised.) e la , e ndau; i lëshoj ujin arës; lëshoi rrymën elektrike.
   • ▸ e lë të lirë diçka që ka qenë e zënë; ia jap diçka një tjetri; e lë një vend që ta zërë një tjetër; heq dorë: i lëshoi udhë (dikujt); nuk e lëshuan kështjellën (qytetin); s’e lëshonte më lirë (bised.) nuk e shiste më lirë diçka.
   • ▸ e vë në lëvizje diçka që të punojë; e vë në punë për herë të parë: e lëshoi motorin.
2. veta, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore) më lë, më largohet, s’më mban më (për një sëmundje, për një dhembje etj.): më lëshoi ngërçi; e lëshuan ethet; më lëshoi #koka (dhëmballa) nuk kam më dhembje.
     Shiko gjithashtu: #koka
3. kryesisht, veta, kuptim i figurshëm
   • ▸ III, edhe nxjerr diçka nga vetja; e nxjerr dhe e përhap rrotull; çel; krijon; lë: lëshoi lëng; më lëshojnë sytë lot; lëshon tym (erë të mirë, tinguj të hollë); lëshoi lule (rrënjë); ka lëshuar bark (gushë) është shëndoshur shumë; lëshoi #vrer volli #vrer.
     Shiko gjithashtu: #vrer, #vrer
4. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe e hedh diçka a e nis dikë me #vrull diku, e drejtoj në një pikë; ia çoj, ia drejtoj: lëshoi një raketë; i lëshoi dritën (diçkaje); i lëshoi një të sharë.
     Shiko gjithashtu: #vrull
5. veta, kuptim i figurshëm, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III (me trajtë të shkurtër përemërore), edhe nuk më punon më një pjesë e trupit, s’kam më fuqi ose aftësi, më lë, më bie: më lëshuan këmbët; më lëshuan fuqitë; e lëshoi kujtesa.
6. folje jokalimtare, veta, i ligjërimit bisedor
   • ▸ III luzmon: lëshoi bleta.
7. folje jokalimtare
   • ▸ bëj lëshime për diçka: s’është nga ata që lëshojnë.