▸ që lidhet me praktikën, i praktikës; që bëhet sipas praktikës, pa teorinë: veprimtaria praktike; nevoja praktike; shprehi praktike; zgjidhje praktike; ana praktike e çështjes (e problemit).
Shiko gjithashtu:
▸ që përvetësohet, që përdoret ose që zbatohet lehtë; i dobishëm, i ; : mjet praktik.
Shiko gjithashtu: ,
▸ që ka përvojë dhe i zgjidh mirë detyrat; që nuk bën teorizime; që i sheh gjërat nga ana e dobisë : njeri praktik.