púshk/ë,-a

Klasifikimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, i ligjërimit bisedor, mbiemër

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   púshk/ë,-a -ë(t)
   • ▸ armë zjarri me tytë të gjatë, që mbahet në krah: pushkë sportive; pushkë kundërtank armë e posaçme për asgjësimin e tankeve dhe të mjeteve të tjera të blinduara; pushkë #gjahu; pushkë me #çark (me #strall); mbush (zbraz) pushkën; rrëmbyen pushkët u ngritën në luftë; ngjeshën armët; është i pushkës është trim, është luftëtar; të lumtë pushka! (ur.); t’u bëftë pushka top! (ur.) t’u rritshin fuqitë e fitofsh! (për dikë që shkon të luftojë); të puthsha grykën e pushkës! (ur.) të lumtë! (për dikë që ka bërë një veprim heroik me pushkë); pushka e zbrazur tremb dy vetë (fj. u.); pushka e trimit e dasma e bujarit nuk ndalen (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #gjahu, #çark, #strall
   • ▸ e shtënë me armë; krisma e saj; kjo armë si simbol i luftës dhe i qëndresës; luftë e armatosur: me të plasur pushka; pushka lajmëtare (habertare) (vjet.) e shtënë pushke që lajmëronte se kishte ndodhur diçka e rëndësishme (zakon i vjetër i shqiptarëve); nisi (krisi, plasi) pushka; bëri pushkë (me dikë) luftoi; hodhi pushkë shtiu; hodhi një pushkë qëlloi një herë me pushkë; / luftoi pak; e priti me pushkë (dikë); pushka i ndan (fig.) janë bërë armiq për vdekje.
2. i ligjërimit bisedor
   • ▸ njeri a luftëtar i #pajisur me këtë armë, ushtar i armatosur: doli nga një pushkë për derë; u shtua edhe një pushkë.
     Shiko gjithashtu: #pajisur
3. mbiemër
   • ▸ si i fortë e i kumbueshëm (për zërin): e ka zërin pushkë.