sintetik
Klasifikimi: mbiemër, antonim, term në gjuhësi
-
antonim
sintetík,-e
-
▸ që përdor sintezën, që mbështetet në sintezën; që arrihet me anë të sintezës; përgjithësues;
: metodë sintetike; në mënyrë sintetike.
-
▸ i prodhuar në mënyrë artificiale me anë të sintezës kimike; natyror: lëndë (
) sintetike;
sintetik.
-
term në gjuhësi, antonim
-
▸ që karakterizon një gjuhë, në të cilën bashkohen ose priren të bashkohen në një fjalë shumë
;
: gjuhë sintetike; formim sintetik; trajta sintetike.