turp,-i

Klasifikimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, zakonisht, numri njëjës, antonim

1. zakonisht, numri njëjës
   turp,-i -e(t)
   • ▸ ndjenjë e fortë turbullimi e hutimi, që na lind kur gabojmë, kur na fyen dikush etj.; frikë a #druajtje e madhe përpara dikujt: i iku turpi; e zuri turpi; i ka plasur turpi (keq.) nuk turpërohet për asgjë, i ka plasur #cipa; buka s’ka turp kur të të ketë marrë uria, ha sa të ngopesh; mos u #druaj nga të tjerët; puna s’ka turp (fj. u.) nuk është turp të punosh.
     Shiko gjithashtu: #druajtje, #cipa, #druaj
2. antonim
   • ▸ veprim, punë a sjellje e pandershme që të ngjall #përbuzje; njollë që i mbetet dikujt për një punë të tillë; ai që e ka këtë njollë; nder: ia la turpin te dera e turpëroi dhe iku; e mbuloi me turp (dikë) e turpëroi; e ka ngrënë turpin me bukë nuk turpërohet fare për gjërat e pahijshme që bën, është i pacipë.
     Shiko gjithashtu: #përbuzje