vetë

Klasifikimi: emër i gjinisë femërore, përemër, eufemizëm

1. përemër
   vét/e,-ja
   • ▸ edhe si një njeri i veçantë, i cili në të njëjtën kohë e kryen dhe e pëson një veprim; thelbi i njeriut si individ, i ndryshëm nga të tjerët; vetvetja: s’i dhimbset vetja; i pëlqente vetja; kërkon shumë nga vetja; si e ndien veten? si ndihesh?; nuk e jep veten; #mori veten më qafë; mendon vetëm për vete; fliste me vete (vetë me vete); për vete e bëri (e ka) për të mirën ose për të keqen e vet e bëri (e ka); gënjen veten shpreson më kot; i ka hyrë vetja në qejf i pëlqen vetvetja, mbahet më të madh; s’e ka veten në dorë bën veprime të pavetëdijshme; s’e zotëron dot veten, s’përmbahet; e #mori veten në dorë e zotëroi veten mirë, u përmbajt; vrau veten me dorën e tij ia bëri të keqen vetes; mate veten pa të #matur bota! (fj. u.); unë për vete… unë vetë…, unë nga ana ime…; e #mori me vete; secili më vete secili veçan, veç e veç; i ndarë; i pavarur nga të tjerët, i mëvetësishëm; / që s’ngjan me të tjerët, jo i rëndomtë; i veçantë.
     Shiko gjithashtu: #mori, #mori, #matur, #mori
2. eufemizëm
   • ▸ #herdhet: i ra në vete; i ra vetja (u çel ndër vete, u këput ndër vete) u rrënxua.
     Shiko gjithashtu: #herdhet