Në atë shtëpi ku fjalët peshojnë sa
gurë,
Mateu rri drejt,
zemrën e ka të pastër e të butë.

S'luan lojë,
s'en ndjejnë,
s'fret me heshtje,

ndërsa ti brige lëkundesh mes dyshimesh.

Ai të flet me sy,
jo për kamera e fam.

Të jep respekt,
jo premtime për t'i marrë.

Një djalë si Mateo vjen dy herë në jetë.
Çdo femër e ndërron.

Ti akoma s'je qet.
Një djalë si Mateu çdo femër e dëshiron.
Me
zemër të hapur që fort dashuron.

Po ti brige.
Më thuaj çfarë po kërkon.
Kur ke ardhur në duar pse me dëshime shkatërron.

Ajri kur të tjerët ikin erën
të mbron në heshtje jo vetëm në skenën.

Ti numëron fjalët peshon çdo hap.
Po dashuria s'pret
s'është lojë me kapak.
Shtëpia sheh gjithçka publiku
gjithashtu.
Kur zemra je,

shumë e tjetra rri në blu.
Mos e lër krenarinë të flas më fort se ndjenja.
se humbja më e madhe vjen kurse
kupton vlerën.
Një djalë si Mateo çdo
femër e dëshiron me zemër të hapur që fort
dashuron.
Po ti briken më thuaj
çka po kërkon.
Kur ke ardhur në duar pse me dyshime shkatërron
se Big Brother mbaron.
Dritat një ditë fikën po fjalët e humbura nuk
kthehen.
Vetëm digjen mendo mirë sot jo kur të jetë vonë se dashuria e sinqertë nuk pret përgjithmonë.