E nderuar drejtuese e seancës,
të nderuar kolegë deputetë,
të dashur qytetarë,

komarica
nga Fieri ti buzëqesh pa mend.
Dukesh e bukur jashtë
për fjalë teze vend.
Mendja e vogël,

fjalët e mëdha,
çdo gjë për
shou,
një injorante që fluturon për hava.
Ti
v shkollar dhe dukesh elegante,
por sjellja
jote thotë jam gomarik hipokrit intrigante nga rruga e Fierit
deri në sallë të madhe.
Kjo është histori shqiptare,
tragjedi kombetare.

Flet shumë,
por kuptimi s'vjen dot.
Çdo ide që sjell duket e shpejtë dhe
kotë.
Dukesh e fortë për brenda bosh.
Mjer sovrani që di do
e drejtosh.
Të gjithë shohin,
të gjithë qeshin.
Fjalët e tua nuk kanë pesh,
vetëm tingolin,

por e vërteta nuk sheh.
Natyra duket.
O gomarica,
e Fierit,

ta themi në sy,
kjo këngë është për ty.
Gomarica nga Fieri,
ti buzë jesh pa mend.

O ti nuk je.
Jo,
nuk je për parlament.
Mendja e vogël fjalët
e madha.
E di gjithë bota se ti je si je.
varfër je bosh nga koka.

Vajmërët në to si jemi katandis?

Sa të mirë paskemi qenë.
Kush po na qeveris
asnjë nuk del i pastër të gjithë ndyrë.
Këtu luajnë
të tatër këta të poshtër e të pafytyrë.
Të mallkuar
vafshin në ferr.
Se na jebet jetën.
Pa shpreska dritë në tunel,
gjakpirsa të pamëshirë.
Ju mos pafshi asnjë
ditë të mirë.