Hej kur e mora rrugë,
rrugën e gurbet i ka prej dhunësa jo prej qifi i lash Nënë e babë nusen për marre
sa p ta fejue hajde det për muue nuse sa sh po tërbej b syt i tek nose zj o për ty kam me ardhe

hej kalova shumë vite atje në mërgim po më si rri atë dheu kishte raj kush u ktheva Van Shqipnie bashkë me shokët e mi more marimin e kalam kufiri mbeta nëpër fronte lufta nuk po pronte një ditë n si kam o o flagosaran ej

flagët paue rrugën e ka marrë se m siri at dhe unë kishte rë n m Për babë e për nënë,
atje që i kam lë a thu gjalli veç pak me jek malle a moj jetë e shkretë nusja ku m ka mbet nun zel lashtë o a th ku tash e

shtëpi Ti unë shkova shtëpia isrenue o ngrina u shtrëngova se di shkrue për shtëpisë po shkoje n sh ta zgjoje n një rras e vjetër e tani letë mbetin ns ndonjëherë në këtë vend të mirë gjallë mos na kërko ka o nuk jemi mj

zemra me peliti Sultan dash shkova në shtëpi te miku a e kam nusen gjatë o flokë e gjeta nga dalë e veta lok me më tregu e nusja ku më ka shkue merre këtu nusja ta kalon bashkë me prind e tru O e kanë pushkatu meta tu ij vajtu dola tuj kërku e shtatë ves gjaje morti morroje jeta e grbe qarit jeta e ushtarit jetë pa dashurisë gëzojmë lirinë