Boteza Ime

Une kam boten time.
Permes nje dritareze
ku pervidhem e udhetoj
me anije,me tren,
as me aeoraplan nuk pertoj.
Isha edhe ne Afrike,
nuk pata fare frike
nga gjarperijt.
Sa shpejt une iki
permes dritarezes,
eshte e vogel fare
por kur hapi parmaket e saj
ajo me shpie skaj me skaj
botes time,te vogel,
por gjersa e pershkoj,e madhe.
Boteza ime ne dritarezen time
me ndjell shpesh ankth,ndej trishtime
shoh lot qe me kujtojne kriposjen
qe pata shijuar,
dhe jo vetem dje,sot...
por c'ke me te kur e dua
nje bote sikur kjo e imja
duke udhetuar
pa pra.
E pra,j'u huazoj une ditarezen time
merreni,por mos harroni ma ktheni,
kete LIBER,ku une bie e zgjohem,
e nuk e largoj nga preheri.

- poezi nga Aferdita Salihu


- Poezia u dërgua nga Aferdita Salihu -

Nuk ka akoma asnjë votë