Nder...

Kam nevoj të flas
Por diçka më ndal
Paragjykimet,
Vështrimet, me djallëzi

Nuk e meritojnë
As ti flas me gojë
Vetëm heshtja
I tërbon ata

Nder...

Vijnë e të futen
Me qëllimin e ligë që ka lindur në ta
Shtirje, shumë fjalë
Por brënda teje, mbyllesh thellë
Me bindjen e plote
Që ti nuk ndryshon
Këta vagabond, hileqar
Matrapaz mjeran, plasin nga inati
Mbrapa krahëve dëgjon
Poshtë e lartë, zëra të mbytur
Spekullime, shantazhime, çrregullime
Që janë sistematike

Hej, mos më lodh
Zemrën do dëgjoj
Mos u mundo
Atë unë besoj
Dil nga retë që të mbulojnë
I verbuar ti mos je
Lëre diellin të t'ndriçoj
Që mëndjen të t'pastroj